Interview - Choreografe Krisztina de Châtel

Waarom ben je de samenwerking aangegaan met Itzik Galili?
In Amsterdam heb je veel dansgezelschappen die gebaseerd zijn op één choreograaf of op één stijl, bijvoorbeeld Anouk van Dijk of LeineRoebana. Maar wat ontbrak was een repertoiregezelschap. Den Haag heeft dat wel met het Nederlands Dans Theater. Nu ik samenwerk met Itzik Galili kunnen we in ons dansprogramma een breder scala aan het publiek presenteren. Begin 2007 heb ik samen met Ann van den Broek en Conny Janssen een programma gemaakt onder de naam de Danscombinatie, dat toen trouwens in Theater aan het Spui in première is gegaan. Dat was zo'n groot succes dat we avond aan avond een volle bak hadden. Nu met Dansgroep Amsterdam merken we precies hetzelfde. Juist dat Itzik en ik zo verschillend zijn, maakt het interessant. Itzik en ik werken samen met verschillende gastchoreografen waardoor we op één avond een heel gevarieerd programma bieden. In de eerste voorstelling van Dansgroep Amsterdam Fier! werkten we met Monique Duurvoort en Mark Baldwin, afgelopen seizoen met Raak hadden we een stuk van Liat Waysbort en in april 2011 maakt de Griekse choreograaf Andonis Foniadakis een stuk voor ons nieuwe programma LE(E)F.

Is het lastig om de artistieke leiding van een gezelschap te delen met iemand die artistiek heel anders is?
Het contrast tussen Itzik en mij zorgt ervoor dat we elkaar aanvullen en biedt veel nieuwe mogelijkheden. We versterken elkaar en vullen elkaar aan. Dat was vroeger ook zo bij Het Nationale Ballet: de hele expressieve stukken van Rudi van Dantzig en de abstracte, sobere stukken van Hans van Manen waren echt een supercontrast en daar hadden ze zelfs met Toer van Schaijk een derde in het artistieke team voor wie beeldende kunst heel belangrijk was. Ik vind juist dat de verschillen het interessant maken. Hoewel die bij Het Nationale Ballet toen wel heel extreem waren.

Is de stijl van jouw choreografieën veranderd sinds je Dansgroep Amsterdam hebt opgericht?
Mijn stijl is niet veranderd, maar ik werk nu wel met meer dansers. Als ik nu aan de slag ga heb ik meer keus. Dat is heel leuk en ik vind het een uitdaging om nu werk te maken voor tien dansers in plaats van zes. Itzik was dat wel gewend, die maakte al choreografieën voor tien dansers en had daarnaast nog stagiairs die meedansten. Het biedt mij de mogelijkheid om ook stukken te maken met meer dansers op het toneel. Maar het blijft altijd spannend.

Waaraan moeten jonge choreografen voldoen om een kans te krijgen bij Dansgroep Amsterdam?
Een choreografie maken is niet zozeer het punt. Het gaat er om dat je je onderscheidt. Dat je een eigen stijl neerzet. Eigenheid is in één woord het belangrijkste en dat is ook meteen het moeilijkste. Vanwege de uitputtingsslag die White Horse neerzette in hun voorstelling Trip viel dit collectief mij meteen op. Juist dat alsmaar blijven doorgaan vind ik fascinerend. Het is een hele heftige dans waarin voor een groot gedeelte met open mond gedanst wordt. Dat is heel zwaar om te doen voor een danser. Oorspronkelijk danste White Horse het zelf met z'n drieën. Het zijn creatieve mensen met veel discipline en ze hebben tijdens hun choreografie-opleiding ook een aantal dansvakken gevolgd. Het leek mij interessant om dit stuk uit te voeren met 9 à 10 professionele dansers van Dansgroep Amsterdam. Die zijn technisch veel sterker, ze beheersen alle danstechnieken. Het resultaat is te zien in oktober tijdens VIEWTURE in een dubbelprogramma met een stuk van de choreografe Giulia Mureddu. Zij heeft al eerder werk gemaakt destijds bij Dansgroep Krisztina de Châtel. Ik heb haar gevraagd opnieuw een stuk te maken, dit keer voor een groter team van vaste dansers, als een volgende stap in haar carrière.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Voorstellingen van Dansgroep Amsterdam in Den Haag
Dansgroep Amsterdam is dit theaterseizoen met twee voorstellingen te zien in Theater aan het Spui:

VIEWTURE (choreografieën van White Horse en Giulia Mureddu)
vrijdag 8 oktober 2010, 20:30 uur

LE(E)F (choreografieën van Itzik Galili, Krisztina de Châtel en Andonis Foniadakis)
zaterdag 9 april 2011, 20:30 uur

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het interview met Krisztina de Châtel werd gehouden door Martijn Westerop en verscheen oorspronkelijk in het magazine van Theater aan het Spui. De foto van Krisztina de Châtel en de twee dansers is gemaakt door Maurice Haak van het Haags Uitburo.