'Hemels overspoelt je als het leven zelf'

'Een mensenleven heeft een eigen ritme, schreef jaren geleden professor Lievegoed. Zo rond je twintigste ga je als een bliksemschicht, rond je dertigste houd je allerlei borden in privé en werk hoog en als je ongeveer veertig bent dwarrelt het stof neer.Dan wordt het tijd voor bezinning. Om achteruit en vooruit te kijken. Mensen die deze tijd ook nemen, hebben daarna een grotere kans op groei in hun carrière dan mensen die alleen maar doordenderen, zo is de theorie.

Introdans viert dit jaar haar veertigste verjaardag. En het gezelschap doet dit ondermeer met de voorstelling HEMELS die dit weekeinde in première ging in Apeldoorn. HEMELS is een retrospectief, bestaande uit drie werken uit de geschiedenis van Introdans: Fünf Gedichte van Nils Christe, Paradise? van Gisela Rocha en Messiah van Ed Wubbe. En och, wat is het mooi.

Fünf Gedichte neemt je mee naar een wereld tussen hemel en aarde op de zwaar romantische muziek van Wagners Wesendonk Lieder. Lyrisch, stil en doordrenkt van het gevoel dat elk moment het laatste kan zijn. Er is niets meer dan een wolkenlucht en dansers in eenvoudige strakke kostuums. We zien tedere duetten, het zoeken, de overgave, en de overgang ook van leven naar dood.

Paradise? Is helemaal het andere uiterste. Dit werk kolkt op een bonkende hartslag. Industrieel, pompend van de energie. Steeds reagerend op geluid en licht. Rusteloos en vervreemdend.

In Messiah komen beide sferen samen, op een esthetisch waanzinnig heldere manier. Donker en licht, ruisende rokken, ragfijne solo’s, krachtige duetten en als het koor klinkt overspoelen de dansers je als het leven zelf. Als HEMELS het moment van bezinning is, komt het met de carrière van Introdans wel goed.'

De Stentor, 12 februari

Hemels is op vrijdag 16 maart te zien in het Lucent Danstheater!